Thread:XoThatGirl/@comment-4610698-20121125220501/@comment-4610698-20130509223124

Voorzichtig liep hij naar de deur toe en keek vanaf een veilige afstand of hij iets kon verzinnen om de mutanten af te leiden. Ongeveer honderdvijftig meter verderop stond de ruïne van een flat die nog in aanbouw was, overal waren houten planken en ander snel brandend materiaal. Een unieke kans om de andere te laten weten dat ze zeker nog niet dood waren! Hij zette een paar stappen naar achter en zakte op zijn knieën, spande zijn boog tot het vuur van de pijl zijn handen verschroeide, richtte op een punt in de lucht en haalde diep adem. bij zijn zucht liet hij de pijl gaan. De pijl verliet de boog en knipte de donkere lucht in tweeën door een felrode sliert van vuur achter zich aan te nemen! Even keek Evan nog hoe zijn pijl een lijn door de lucht trok en besloot toen Layla wakker te maken.

"Layla, Layla wakker worden." zachtjes, bijna teder schudde hij haar wakker. "wat is er? komen de mutanten?" Evan schudde zijn hoofd. "nee, ze zijn er al. maar we moeten zo weg!" Met die boodschap stond Layla meteen naast haar bed en stond ook meteen klaar! "waar moeten we heen?" Vroeg ze en wilde naar voren lopen maar Evan hield haar net op tijd tegen. "nee! nu nog niet, zie je dat gebouw daar?" En hij wees naar het gebouw waar op dat zelfde moment een klein lichtje het duister begon te verjagen. layla knikte. "we wachten nog een paar minuten en dan rennen we zo snel we kunnen naar rechts okay?" weer knikte layla. Ze had geen idee wat Evan van plan was maar ze moest hem nu maar vertrouwen. Samen bleven ze kijken hoe het licht groter en groter werd tot er een ontploffing klonk en een vuurzee zich door de lucht jaagde! Meteen stond het hele gebouw in de brand en zo te zien hadden de vlammen ook de omliggende gebouwen gevonden en ook daar begonnen de vlammen zich nu tegoed te doen aan hun feestmaal.